BAYRAM GECESİ BENDEN YANSIYANLAR

Kurban bayramının ilk gecesi. Müslümanların bayramı, ama dinimden mi kopmuşum veya zamanın gerisinde mi kalmışım ki bayram sevincine sahip değilim. Az önce kahvemi içtim, Türk Sanat Müziği dinliyorum ve gecenin geç saatlerine kadar uyumayı düşünmüyorum. Bayram namazına özellikle kalkmadım, çünkü yalnız başıma namaza gitmekten hoşlanmıyorum. Bayram sevinçleri tek başına yaşanmıyor işte. Çocukluğumun kalabalık bayramlarını özlüyorum işte. Cep telefonumu gün boyunca kapalı tuttum ve hiç kimseyle konuşmadım. Yarın akrabaları ve arkadaşları arayacağım. Bugün sadece televizyona baktım. Bilmiyorum, bugün bir başka gariptim.

Kendimi sorguluyorum bu sıralar; çünkü gereğinden fazla iyi ve hassas bir insanım. Birazcık kötü olabilmeyi başarabilmeliyim. İnsanların kötü olabileceğini unutuyorum çoğu zaman. Güveniyorum, bağlanıyorum, umuyorum, heyecanlanıyorum, ama sırtımdan vurulabileceğimi asla düşünmüyorum. Şu gölgelikte dinlenen garip bir yolcuyum ve zamanı geldiğinde çekip gideceğim. Bu dünya bana ait değil ve asla ait olmayacak. Ama insanlar bitmeyen bir hırsla dünyaya saldırıyorlar. Hey insanlar, bu dünyadan çekip gideceksiniz, ama farkında değilsiniz.

Yakın zamanda çok büyük bir haksızlığa uğradım. Güvendim, inandım, bağlandım, ama umulmaz bir kalleşlikle sırtımdan vuruldum. Bu yetmedi, etkileri devam etti ve suçlandım, hor görüldüm. Aynı yılanın deliğinden defalarca ısırıldım. Suç bende, ama ruh taşıyan bir varlığın böyle alçak olabileceğini asla düşünemedim. Yetmedi, kendi kanımdan insanlar tarafından hor görüldüm ve suçlandım. Ben ne zaman dünyaya çivi çakmayı umdum ki bana saldırıyorlar, beni suçluyorlar... Ama İLAHİ ADALET tecelli ettiği zaman nereye kaçacaklar... Hakkımı helal etmiyorum ve tüm varlığımla haykırıyorum: ZALİMLER İÇİN YAŞASIN CEHENNEM!..

BAŞLAYACAĞIM BÜROKRATINIZA, ADALETİNİZE, DEVLETİNİZE!..

Doğu Roma ülkesinin adalet düzenine, bürokratlarına, devlet sistemine hakaretler edeceğim az sonra... Doğu Roma ülkesinin gizli örgütleri, polisleri, hafiyeleri peşime düşmesin; çünkü benim dayım da bürokrat!

Başlayacağım sizin adaletinize!
Küçücük çocuklara tecavüz edenleri,
Masum insanları hunharca öldürenleri,
Ana kuzusu, gencecik askerleri şehit edenleri,
Sizin adalet düzeniniz yakalayamıyorsa ve ıslah edemiyorsa,
Başlayacağım sizin adaletinize!

Bak, orda küçücük bir yavru vardı.
Bak, orda aslanlar gibi bir delikanlı vardı, ama hainler tarafından ŞEHİT edildi ve kanı toprağı suladı...
Ey adalet sistemi, Ey Doğu Roma devleti, başlayacağım senin dangalak gururuna!

Orda endişeli bir ana vardı ki yavrusu için yüreği titrerdi.
Orda bir genç vardı ki sahiden çok gençti ve hayalleri vardı.
Orda bir manyak, şerefsiz vardı ve çocuğu vurarak öldürdü.
Orda şerefsizlerin egemen olduğu bürokrasi, devlet, adalet vardı.
Genç öldürüldü ve öldüren ibneye 15 yıl ceza verildi, daha sonra af kanunu çıktı ve şerefsiz katil de dışarıya çıktı.
Genç ölmüştü ya, şimdi sadece kemikleri var ve ruhu yanımızda bile değil.
Anneninse göz yaşları hiç kurumaz.
Başlayacağım sizin elit bürokrasinize, satılık adaletinize, şerefsiz siyasilerinize!

Orda ülkesine hayran nice yiğit vardı.
Orda yüreği pır pır eden, yüreği ağlayan nice civanlar vardı.
Ama suçlandılar, ayıplandılar, küstürüldüler.
Orda elit canavarlar vardı ki hiç doyamazlar.
O canavarlar ki her an kin ve nefret doludurlar.
Doğu Roma o canavarlara aittir.
Devlet, ülke, yönetim, zenginlik o canavarlarındır.
Ey Roma Devleti, başlayacağım senin varlığına...